سلامت

آیا درمانی برای سرطان وجود دارد که دانشمندان آن را پنهان می کنند؟

بسیاری از مردم اینطور فکر می کنند که سرطان درمان دارد. اما شرکت های داروسازی، آژانس های سلامتی دولتی و حتی مراکز خیریه سرطانی آن را مخفی می کنند؛ زیرا از درمان نشدن سرطان، پول و سرمایه زیادی را کسب خواهند کرد. به بیانی دیگر یعنی یک گروه مخفی از دانشمندان، داروسازان، محققان و… اجازه داده اند که بیشتر از 8 میلیون انسان هر ساله در کل جهان بمیرند تا خود بتوانند جیب هایشان را پر از پول کنند. کمی فکر کنید که اگر این روند کار درست باشد، فاجعه ای به نام قتل عام پزشکی رخ داده که دور از انسانیت بوده و تصور آن نیز وحشتناک تر می باشد.

در این مقاله از فن تریکس به بررسی بیشتر این موضوع و اینکه آیا حقیقت دارد که پزشکان درمان سرطان را مخفی می کنند، می پردازیم. پس با ما همراه شوید.

تحقیقات Ted Gansler در مورد درمان سرطان

1 درمان مخفی سرطان

این مسئله در بین مردم به حدی خبرساز شد که Ted Gansler ویراستار یک مجله در مورد سرطان، تصمیم گرفت یک مقاله راجع به آن تهیه کند. او در سال 2002 در مقاله ی خود به تصورات غلط معمول درباره سرطان پرداخت. در این مقاله از حدود 1000 شهروند آمریکایی، درباره درمان مخفی سرطان سوال شد که نتایج به دست آمده برای خود Ted نیز شکه کننده بود.

نتیجه ی حاصل از این پرسش بدین صورت بود:

27.3 درصد مردم این تئوری را باور داشتند، 14.3 درصد هم در مورد آن مطمئن نبودند و بقیه افراد نیز آن را رد کردند.

واقعیت این است که وجود یک داروی پنهان برای سرطان تنها یک تئوری توطئه گرایانه بوده که عده ای از مردم براساس یک باور غلط و بی اساس به آن اعتقاد دارند. طبق تحقیقات روانشناسی، ساختن و پخش کردن خبرهایی مثل این نظریه در مورد سرطان، یکی از راه هایی است که برخی مردم آن را به کار می برند تا با احساس آسیب پذیری خود بتوانند کنار بیایند.

اینکه سرطان یک بیماری ترسناک بوده و زندگی خیلی ها به خاطر آن نابود شده است، قابل انکار نیست. اما اینکه صنایع داروسازی هنوز دارو و درمانی برای آن پیدا نکرده اند نیز دلیل محکمی برای پنهان کردن دارو از مردم نیست.

جنبه مالی ماجرا

اگر صنایع داروسازی به یک دارو برای درمان سرطان دسترسی داشتند، حتی داروهای ژنریک یا جایگزین های بی کیفیت، از طریق حق ثبت اختراع و درمان آن، پول بیشتری را می توانستند نسبت به پنهان کردن آن به جیب بزنند. زیرا مردم امروزه هزاران دلار پول را برای درمان سرطان خرج می کنند. پس اگر دارو برای آن تولید شود، چرا پول بیشتری برای درمان قطعی آن خرج نکنند؟

امروزه افراد بسیاری از برخی سرطان ها جان سالم به در می برند.

اما قانع کننده ترین دلیل برای اینکه چرا تئوری “داروی مخفی” غلط می باشد، این است که سرطان نمی تواند فقط یک نوع دارو برای درمان داشته باشد. زیرا سرطان نیز خود زیرمجموعه هایی دارد که هر کدام به دلایل مختلفی رخ می دهند. بنابراین هر کدام علت و درمان مختص به خود را دارند. حتی نوع مشابه سرطان هم در بدن هر فرد به صورت منحصر به فرد تکامل پیدا کرده و در نتیجه درمان های مختلفی برای بیماران مختلفی باید صورت گیرد.

واقعیت این است که برخی از سرطان ها قابلیت درمان 70% و حتی بیشتر را داشته اند. مانند سرطان پروستات، سینه، مثانه و ملانوما. اما با کمال تاسف باید گفت که برخی از سرطان ها نیز در برابر تمام داروها و انواع درمان های به دست آمده، مقاوم بوده و باعث نابودی افراد شده اند. پس این دلیل قانع کننده ای نمی تواند باشد که چون یک نوع سرطان قابل درمان نیست، بگوییم برای آن داروی مخفی وجود دارد.

حالا این سوال پیش می آید که آیا پول خرج کردن برای پیدا کردن داروی سرطان به درد می خورد؟

در اینجا باید گفت : البته که به درد میخورد!

بودجه سال 2017 موسسه ملی سرطان آمریکا 5.69 میلیارد دلار بوده و هر ساله این مقدار هزینه در حال افزایش است. خوشبختانه آمار مرگ و میر در اثر سرطان از سال 2003 نیز کاهش یافته که می تواند امیدوار کننده باشد. موسسه ملی سلامت آمریکا نیز برای تحقیقات مربوط به سرطان 6 میلیارد دلار بودجه را به صورت جداگانه به برخی از زیر مجموعه های سرطان مثل ژنگان شناسی سلول های سرطانی، سرطان سینه، سرطان دهانه رحم و لوسمی (سرطان خون) کودکان اختصاص داده است.

سرمایه گذاری های شرکت های دولتی در برابر سرمایه های شرکت های دارویی خصوصی برای درمان سرطان، بسیار رقم کوچکی به نظر می رسد. برخی از شرکت های خصوصی در مسیر یافتن دارو و درمان سرطان تا حدود 50 میلیارد دلار هم هزینه کرده اند!

صنایع دارویی و تحقیقات

تفاوت سرمایه گذاری زیاد بین شرکت های خصوصی و دولتی این انتقاد را به آن ها وارد کرده که “آن ها به جای استفاده از روش های درمانی ترکیبی و یا هدفمند سازی داروهای ژنریک قدیمی، این مقدار پول را صرف ثبت اختراع داروهای جدید و بهبود آن ها می کنند. به عبارت دیگر به دنبال روش های درمانی قطعی با امتحان کردن داروهای جدید هستند.”

برخی از سازمان های خصوصی هم به دنبال داروهایی برای بیماران سرطانی می گردند که قبلاً روی بقیه افراد نتایج مثبتی داشته و روند بهبود را سریع تر جلو برده اند. به بیانی دیگر این سازمان ها و شرکت های خصوصی از روش هدفمند سازی دوباره داروها استفاده می کنند. یکی از دانشمندان این موسسه اظهار دارد که “صنایع دارویی مانع کار ما و یافتن دارو برای بیماران نیستند. به بیانی دیگر مزاحم کار ما نیستند. این باور که آن ها بر علیه ما کار می کنند، غلط است. انتظار این که سازمان های دارویی فقط روی هدفمند سازی دوباره داروها سرمایه گذاری کنند مثل این است که انتظار داشته باشیم یک مربع در قالب دایره ای جا بگیرد. ما کار خودمان را می کنیم و به دنبال استفاده بهتر از داروی های کشف شده موجود هستیم و صنایع دارویی هم به دنبال ساخت دارو های جدید برای درمان قطعی سرطان ها هستند”.

دولت، موسسه های عمومی و خیریه ها باید با همکاری یکدیگر پیش بروند. داروهای هدفمند شده قبل از تجویز باید به عنوان یک داروی ضد سرطانی، آزمایشات بالینی را پشت سر بگذارند. شرکت های دارویی نیز می توانند با فراهم کردن این آزمایشات به صورت رایگان یا با هزینه کم در این روند بسیار موثر باشند.

در آخر جالب است بدانید که داروی صد ساله ما، یعنی آسپرین حالا مورد تحقیقات و آزمایشات بالینی قرار گرفته تا ثابت کند در عدم عود دوباره سرطان سینه موثر است. زیرا به نظر می رسد کسانی که دچار سرطان سینه بودند و به صورت روزانه آسپرین مصرف می کردند، احتمال عود کردن دوباره سرطان و حتی مرگشان 50 درصد کمتر از بقیه بیماران بوده است.

hashie-fantricks

فقط با آموزش و یادگیری می تونیم آینده رو بسازیم.

پس اگه مطلب مفیدی در رابطه با این مقاله دارید، حتما در قسمت نظرات با دوستان خودتون در میون بذارید.

hashie-fantricks-2
منبع
science.howstuffworks
برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن

لطفا Adblock را غیر فعال کنید.

بخشی از درآمد سایت با تبلیغات تامین می شود لطفا با غیر فعال کردن ad blocker از ما حمایت کنید